“Sustatu blog bat da eta ez gehiago”Luistxo Fernández

Sustatu 2001eko azaroan argitaratu zen Interneten. Ez geroztik, lanean dabiltza Internetek eskaintzen dituen berritasunei egokitzeko. Nahiz eta, interneteko txorakeriak, teknologiaren berrikuntzak eta eguneroko berri garrantzitsuenak bertan bildu, ez da albistegi bat, weblog bat baizik.

Weblog honetan, langileaz gain, pertsona talde bati parte hartzea eskatu zaio eta honela, aurrera eramateko gai ikusi dira. Guzti honen atzean, Codesyntecs eta Goiena enpresak daude. Negozio gutxi egiten dute, baina Sustatu azken finean, munduari aurkezteko bide bat bezala ikusten dute.

Proiektu oso interesgarria da euskaldunoi begira. Bideoan esaten den bezala, lehen hedabide berri honi begi txarrez begiratzen genion, baina webgune hauei esker, ikuspuntua aldatzen ari da. Internet mundua ezagutzeko aukera ematen digute Sustatuko egileak, eta gutxika geroz eta irakurle gehiago lortzen ari dira.

Hemendik animatu egiten zaituztet bertara sartzea. Bitxikeria batetik berri garrantzitsu batera 2 cm daudelako, da niretzat, webgune oso interesgarria.

A.Irazusta

Advertisements

Pasahitzak, gogoratu edo zaildu?

Comuniogp, Facebook, tuenti, msn, gmail, Hotmail, unibertsitateko emaila, mudle, wordpress, joomla, caja laboral, kutxa, mugikorra, ordenagailua… edonon pasahitz bat aurkitu dezakezu. Zer da garrantzitsua pasahitza gogoratzea edo hau segurua izatea?

Link honetan, pasahitzen garrantziari buruz hitz egiten da. Bertan aholku batzuk ematen dira, inorrek asma ez dezan eta zure kontuetan sar ez dadin. Garrantzitsua delakoan nago, baina hala ere, ez diot kasu handirik egiten.

Gaur egun, mila izen eta esaldi sekretu dauzkat eta nahikoa dut nik gogoratzearekin. Hauek segurtasun maila altu bat izatearena gehiegi da niretzat. Askok, nire pasahitzak badakizkite, baina ez dut ezer estaltzen. Ez dit grazia handirik egiten, egia da, baina sartzen badira ez dute ezer berezik aurkituko.

Agian, hemendik urte batzuetara, pertsona garrantzi bat banaiz, orduan bai kasu egingo diot artikuluari, eta pasahitzak oso ondo prestatuko ditut. Bitartean, berdin jarraituko dut, 4-5 pasahitz denarentzat eta egunero denak probatzen.

A.Irazusta

Haitiko lurrikara: laguntzak eta errudunak

Urtarrilaren 12an lurrikara batek, 222.570 hildako eta 7.754,3 milioi dolarreko kalte material sortu zituen Haitin. Honez gain, 869 pertsona desagertu ziren, 310.928 zauritu ziren eta 1,5 milioi lur jota gelditu ziren.

Haitiko Gobernuak, 11.500 milioi eskatu ditu diru laguntza moduan, hauetatik 350 milioi dolar momentuan behar dituelarik, funtzionarioei eta 600.000 pertsonentzako ostatuak ordaintzeko.

DPAren estatistikek diote,  gaur, lurrikararen ostean, Haitiko gizartearen % 71a behartsua dela. Datu hauek bultzatu dute, martxoaren 31an, diru bilketa bat egitera. Bilketa, Nueva Yorken egingo da.

Hala ere, ez da laguntzeko emango den ekitaldi bakarra. Bolibian, Osasun Ministerioa, odol bilketa bat egiten ari da. Gaza, ez da atzean gelditu eta Haitiri laguntzeko, dohaintzak jaso dituzte, eta Pisco herriak, dagoeneko 30 tona arropa eta elikagai bidali ditu Haitira.

Espainiak aldiz, 3 milioi euro eta 3 hegazkin bidali ditu Haitira lagundu nahian. Bere hiritarrek berdina egin dezaten, webgune bat ireki dute jendearen dohaintzak jasotzeko: http://www.ayudahaiti.es/.

Laguntzak iturri askotik dabiltza iristen, baina aldi berean, gertatutakoaren errudun bila hasi dira batzuk. AEBk Caribetik gertu lurrikara armekin ibili dela esperimentatzen dio, “De Telegraf” aldizkariak. HAARP proiektuan lanean dabiltza AEBko marinelak eta honek sortu omen du lurrikara. Honen alde, errusiarrak altxa dira eta jarraian Hugo Chávezek, AEBri bota dio errua prentsaurreko batean: http://www.youtube.com/watch?v=xJFSim9tasQ&feature=related.

Teorian sinisten duten horiek, ez dira nekatu eta dokumental bat argitaratu dute: http://www.youtube.com/watch?v=yTJQmZEfpZ0&feature=player_embedded.

Dokumentalaren aurka errepresaliak hartuko diren edo ez ezin da jakin oraindik, AEBk momentu honetan, laguntzean pentsatzen baitu soilik.

A.Irazusta

Lanbideak ez dira lanbidean gelditzen

Zenbait lanbidek, bizitza pertsonalean eragiten dute. Argi dago, futbolista edo antzezlea baldin bazara, zure bizitza pribatua denon eskura gelditzen dela. Hala izan beharko luke? Ez, baina da. David Lettermanek ez zuen hau kontuan hartu eta bere bizitza goitik behera aldatu zen egun pare batzuetan.

Lettermanek, programa arrakastatsu bat dauka AEBn. Gizon batek, mehatxatu egin zuen, esanaz bere bizitza pribatua kontatuko zuela ez bazion 2 milioi dolar ematen. Lettermanek, 2 milioiko txeke faltsu bat eman ostean, bere programan dena kontatu zuen. Berarekin lan egiten zuten pertsonekin oheratu izan zela esan zuen. Ekintza ausarta, kontuan hartzen badugu urte bereko martxoan ezkondu zela eta dagoeneko 6 urteko ume bat zeukala bere maitalearekin. Berdina egingo zenukete? Dirua galdu hala emaztea galdu?

Nik uste dut emaztea aspaldi galdua zeukala. Beste emakume batekin egoteko beharra daukazun momentutik, ez zaude maiteminduta, edo behintzat ez duzu maitale horren maitasuna merezi. Beraz ongi egin zuen. Agian, emakumearen ikuspuntutik ez da harro egoteko modukoa, mundu guztia jabetzen baita, jabetzeko beharra ez zutenean, engainatu zaituela, baina egokiena mehatxatu zuen horrek dirua ez eskuratzeko.

Beste zenbait lanbidek, iritzi askatasuna mugatzen dute. Hori da, gure bigarren protagonistaren kasua: Ricardo Ibarra. Ibarra Sopelanako PNV partiduaren barruan zegoen. Aldi berean, blog bat eramaten zuen interneten. Bertan partiduarekin zeuzkan desadostasunei buruz hitz egiten zuen, PNV-ri grazi handirik egiten ez zion zerbait. Hori dela eta, partidutik bota zuten.

Iritzi askatasuna dela eta, askok aztoratu egiten dira PNVk egindakoarekin. Biak, bai Ibarra zein PNV partidua, galtzen aterako dira hemendik. Baina gaizki egin ahal dute? Ibarraren kasuan, barkatuko didazue, baina argiketari batek bere zuzendariaz tabernan gaizki hitz egin eta zuzendariak honen berri badu, seguruenik ondorio txarrak edukiko dituela. Partidu politiko batean, non irudia gaur egun ezinbestekoa den, eta irudiaren barnean, egonkortasuna transmititzea, ezin da halakorik onartu.

Liskar handiak daude partidu baten eta bestearen artean, kritika latzak, eta lotsagabekeriak. Egoera honetan egonda, beste batean bageunde agian beste iritzi bat edukiko nuke, ezin duzu etsaia etxean eduki. Kritikak partiduaren barruan gertatzen badira, partiduan bertan gelditzea da hoberena. Produktu bat saltzerakoan, egileetako batek gaizki hitz egiten badu produktuaz, zer salduko dute? Nork erosiko du hori? Politika produktu bat da, nire ustez ez luke hala izan behar, baina da. Beraz, utzi dezagun alde batera gure eskubideen teoria, teoria delako, gutxitan praktika.

Publikoari begira egiten baduzu lan, zoritxarrez, zure iritzia eta bizitza pribatua 200.000 begiren bistan egongo da.

A.Irazusta

Ez izan leloa

Teknologia tresna bat da, besterik ez. Ekarri ditzakeen ondorioak, honen erabileraren arabera, onuragarriak edo kaltegarriak izango dira. Hau dela eta, kontzientziatu egin behar gara teknologiari erabilera egokia emateko.

Zergatik diot gaur hau eta hemen? Lehengoan klasean eztabaida bat eduki genuen. Orain dela urte batzuk, neska bat bere mutikoari bideo sexual bat grabatu nahi izan zion, kanpoan zegoelako. Bideoa mugikorrarekin grabatu zuen eta kasualitatez mugikorra galdu egin zuen. Bideoa eskuratu zuenak, lagunei erakutsi zien eta azkenean denek bideo ikusi zuten. Neskak umiliazioak eta burlak jasan egin behar zituen. Gaur, bere herritik kanpo bizi da, oraindik ere, ospe berdina duelako.

Klasean erruduna nor den komentatzean, eztabaida hasi zen. Batzuek mutikoak ondorioak jakin gabe, inkontzienteki bideoa erakutsi zuela diote. Besteek mutiko horrek neskari bizitza apurtu ziola zioten. Ez naiz berriz ere gai honetan sartuko, baina argi eta garbi, mutikoaren jarrera ez zait batere egokia iruditzen. Gehienetan gauzak ondorioak jakin gabe egiten ditugu, eta horrek ez digu errurik kentzen.

Hemendik atera nahi dudana da, teknologiak eskaintzen diguna gaizki erabiliz gero, gure bizitzaren kontra joango garela. Ez da kasu bakarra kontatu dudana, ezagutzen ditut hamabost urteko neskak, mutiko bat erakartzeagatik argazki intimoak bidali dizkiotenak eta horiek niri iritsi zaizkidanak. Neretzat al ziren? Eta oraindik okerrago, elkar zapaltzen ibili direnak Fotolog bidez. Lotxagarria.

Badakit halakoak oraindik gertatuko direla, grabaketak egingo direla, grabazioak erakutsiko direla, bizitzak zapuztuko direla. Baina mesedez, nahiz eta teknologiak ekintza hauek burutzeko aukera eman, kontu handiarekin egin. Ez utzi inoiz zurekin bukatu dezakeen dokumenturik beste bateren eskuetan. Ez jolastu. Teknologia alde batera utzi kasu hauetan. Ez izan leloa, maltzur asko dago eta munduan.

A.Irazusta

Lanbidea baino, hobbia ematen du

Martxoaren 10ean, Huhezin Komunikaldiak egin ziren. Gaia, Telebista Interneten izanik, hiru bloketan banatu zituzten hitzaldiak. Iosu Zabalaren hitzekin lehenengoari eman zioten hasiera.

Ruben Sanchezen hitzaldia Telebista Interneten inguruan:

Ruben Sanchez, “Lost in Tv”ren sortzailea eta Factoria Crossmediaren kidea delarik, ordu beteko hitzaldia eman zuen. Internetek dena batzen zuela zihoen, bazela garaia komunikabideak independenteak ez izateko.

Baina honekin bat, audientzia aipatzen zuen. Hau da, lehen bi kate bakarrik zeuden telebistan, gaur ikusleak nahi duena ikusi dezake, aukera handia dagoelako. Aukera handi honek, ikusiak izan gaitezen, hiru ezaugarri betetzera eramaten gaituzte: kalitatezko edukia egitera, audientziaren iritzia edukitzera eta ahalik eta plataforma gehienetan egotera.

Ondorioa: Geroz eta lehia gehiago dago, gu deigarriak izatea ezinbestekoa da.

Mahai-ingurua: Louis Philippe Dominguez; Ruben Sanchez eta Gonzalo Martin:

Jarraian Dominguez (Kaixo Frankie), Sanchez(Lost in Tv) eta Martinek (Gonzalomartin.tv) mahai-inguru bati eman zioten hasiera. Hirurek gauza interesgarri asko esan zituzten, baina bakoitzak eduki zuen esaldiren bat, nigan asko eragin zuena:

Philippe: “Todo aquel que te dice, que sabe que va a pasar dentro de un año, ¡Miente!”.

Egoera azkar aldatzen dela zioten, eta banekien hala zela, baina ez nuen pentsatzen urtebeteko margen batean, zer gertatuko den ez jakitea ezinezkoa zenik.

Sanchez: “Llegará quién consiga un modelo de negocio”.

Hau da, oraindik ez dago. Orduan, langile kontsideratu daiteke bideoak internetera igotzen dituenak?

Martinek: “Doi cosas gratis para que me llamen”.

Azken esaldi honek beste ondorio batera eraman ninduen: Gauzak sortu, egin zaitez ezaguna, urte horietan ez duzu dirurik ikusiko, baina noizbait, agian, produktoreren batek deituko dizu. Baina ordura arte? Betiko produktorak kritikatzen ditugu, eta berez, sortzen duguna beraien atentzioa jasotzeko da?

Mahai-ingurua: Iban Arantzabal(Goiena), Jexux Mari Irazu(Bertsoa.com) eta Iñako Gurrutxaga (ETB3).

Azkenik, Arantzabalek, Irazuk, eta Gurrutxagak euskara arloko mahai-inguru bat egin zuten. Besteek esandakoa esan zuten, baina euskaraz. Audientziak erabakitzen zuela, euskarrien mugak apurtu behar zirela, eta edukia jendearen eskura egon behar zuela.

Azken honi egin nion kasu gehien. Gurrutxagak, garrantzi handia eman zion, edukiaren eskuragarritasunari. Euskaraz, eduki gutxi dagoenez, dagoena, denok ikusi eta erabiltzeko eskubidea eman behar dugu.

Ez da ados ez nagoenik. Baina, egun osoan ez dut negoziorik ikusi. Hau da, koadro batengatik ordaintzen dugun bezala, bideo batengatik zergatik ez? Lana da, edo behintzat hori kontsideratu nahi dut.

Hiru ondorioak hartu ez gero, hau da, geroz eta lehia gehiago dagoela; lehenengo dena dohain eman behar duzula, urtez dirurik ikusi gabe eta zure dirua jartzen; eta azkenik, egindakoa edonork erabiltzeko eskubidea eduki behar duela; beste bat ateratzen dugu. Ondorio bakar batera iristen naiz: honetara dedikatu nahi baduzu, dirua eta pazientzia eduki behar duzu edo jai daukazu. Lanbidea baino, hobbia ematen du.

A.Irazusta

Harridura berreskuratzen

Errealitatetik kanpo. Hala, pasatzen ditut egunak. Lan bila ibili naiz, eta ez nuenez ezer aurkitzen, Espinosori deitu nion. Espinoso, Friki bat da. Jaiotzez Eneko zuen izena, baina 6 urterekin komiki bat oparitu zioten eta ez geroztik, superheroia kontsideratzen da. Bai, horregatik du Espinoso izena. Berak dio, gauetan arantzak ateratzen zaizkiola, arrosen arantzak. Horrekin munduari bakea ekarriko diola dio, sinesten diot bai.

Gauza da, aldizkari bat eramaten duela, Daily Planet aldizkaria. Beste behin, bere friki munduari uko egin gabe, izen hori aukeratu zuen, Superman telesailan ateratzen den aldizkaria delako. Tira, bertan lan egiten dut, lotxa ematen dit onartzeak, baina hala da. Egun osoa Superheroiei buruz hitz egiten jardun behar dut eta agian honek nire ikusmenean eragin dit, atzo ikusi nuena ez baita oso ohikoa.

Clark Kent izeneko mutil bat etorri zen erredakziora. Bloga nola zihoan erakutsi behar niola esan zidaten, eta nola ez, betiko moduan, ez nintzen kexatu. Bere izena berezi xamarra zen, baina Espinoso izeneko lagun bat daukat, beraz, zer nahi duzue, ez nau ezerk harritzen.

Jatorra iruditu zitzaidan mutila, gainera gorputz ona zeukan, eta orduak ziztu bizian pasa zitzaizkidan bere giharrak zenbatzen. Hala ere, 37.giharrean nindoala, berari begira nengoela harrapatu ninduen, beraz leihotik begira jarri nintzen disimulatu nahian. Baina halako batean, Superman hegan ikusi nuen. Clarkeri begiratu nion eta barrez zegoen. Ez nintzen ausarta izan, eta ikusitako ez nuen kontatu, baina berriz leihotik begiratu nuen. Supermanek agurtu egin zidan.

Aurpegia ezaguna egin zitzaidan, eta Clarki berriz begiratu nion, lurrera erori zen barreak eraginda. Zer gertatzen zen? Bai, giharrak kontatzen harrapatu ninduen, baina ez zen hain barregarria. Ordenagailuari begira gelditu nintzen. Eta bere hitzek, lasaitu beharrean, gehiago urduritu ninduten “Superman naiz”, “Ni King Afrika naiz” erantzun nuen haserre, eskua ematen nion bitartean.

Dagoeneko 18:00ak ziren, eta etxera joateko gogoa nuen. Klase amaitutzat eman nuen eta gauzak jasotzera joan nintzen. Berokia pertxeroan zegoen, eta pertxeroa, nire zoritxarrerako, oso altua da, beraz, aulki baten bila joan nintzen gainean jartzeko. Baina halako batean, Clark lanparatik zintzilik ikusi nuen nire berokia hartzen. Niregana gerturatu zen, “Tori. Nik sinesten dut King Afrika zarela, zuk ni Superman naizela sinesten ez duzun bezala”. Momentuan ez nekien barrez hasi edo zaplazteko bat eman behar nion, beraz, alde egin nuen. Gaur zoriontsu joango naiz lanera, mutiko horrek, Espinoso ezagutu nuenetik nire barnean sentitzen ez nuena esnatu didalako, harridura.

A.Irazusta