Posts Tagged ‘herri kazetaria’

Herri Kazetaria unibertsitatean

Tabernan pare bat garagardo hartu eta klasera joan nintzen. Pantailari begira nengoela, pixagura sartu zitzaidan, baina deskantsua egingo genuelakoan beste edozertan pentsatzen hasi nintzen. Leihotik begiratu nuen, euri zaparrada galanta, horrek ez zuen laguntzen. Irakasleari begiratu nion ea zertaz zebilen hitz egiten. Bideo bat jarri behar zuela esan eta nire salbamendua izango zela pentsatu nuen. Baina ez zen hala izan, bideoa Euskal herriko ibaien inguruan zen, ura, ura eta ura.

Azkenean, aulkitik altxa eta baimena eskatuz komunera habiatu nintzen. Bertan nengoela, tiroak eta oihuak entzun nituen. Burura etorri zitzaidan lehenengo gauza, hirugarren edo laugarren mailakoen film labur bat oso altu jarri zutela izan zen, beraz, nirera jarraitu nuen. Halako batean komunean pausuak entzun nituen, turkieraz hitz egiten zenbiltzan bi gazte ziren: erasmusak ote?. Komunetik atera nintzenean konturatu nintzen gertatzen zenaz, irakasle eta ikasleak bahitzeko intentzioarekin obretan lan egiten duten turko koadrila bat iskanbila sortzen ari ziren pasilloetan.

Weegee argazkilariaren antzera, argazkiak ateratzen hasi nintzen, garrantzia kendu nahian gertatzen ari zenari, baina batek ikusi ninduen beraz korrika egiten hasi nintzen. Beraiek onak direnez alperrarena egiten, dudarik gabe banekien irabaziko niela. Liburutegian sartu nintzen, eta bertatik mugikorrarekin Ertzaintzara deitzen nuen bitartean, aldizkari ezberdinetara emaila bidali nuen, argazki pare batekin. Facebooken lagunei gertatzen ari zenaren berri eman nien. Nire azken hitzak baziren, nahiago nuen aprobetxatu gertatzen ari zenaren inguruan aritzeko, komunikabideei morboa sortzen duten gezurrak kontatzeko aukera eman baino.

Ez nekien zenbat denbora neraman gela horretan sartua, baina urduri nengoen. Hori dela eta, FarmVille jokoa ireki nuen eta lasai asko tomateak landatu nituen. Halako batean, itzalak ikusi nituen ate azpitik, bihotzaren taupadak azkartu egin ziren, arnasketa ere. “Lasai Ertzaintza gara” entzun zen. Hitzak lasaitu beharko ninduten, baina batek daki zergatik ez zuten egin. Kanpora atera ginen,  turkiarrak atxilotuak zeuden eta nire lagunak barrez. Azken horiek betiko moduan, “living la vida loca”.

Hurrengo egunetan dei asko jaso nituen komunikabideen aldetik eskerrak emateko. Herri kazetari bihurtu nintzen, ja! Gomendatzen dizuet noizbait esperientzia hori bizitzera.

A.Irazusta